برسد به دست قدیری ابیانه

بی زحمت هر که این ها را خواند، برساند به دست #قدیری_ابیانه.

شما خودتان و فرزنداتان  در خانه ایی چند متری زندگی می کنید؟ یک عکس منتشر کنید. می دانم که پرداختن به این موضوع هدر دادن وقت است اما می نویسم به این دلیل که تیری در تاریکی است. شاید به سرتان خورد و بیدار شدید و شاید هم به دیار باقی پرتاب شدید و ایرانی از شر شما راحت شد. 

ابله. اگر در ایتالیا زوج های جوان در خانه هایی 20 متری زندگی می کنند، آن ها شام و ناهارشان را در کف خیابان ها می خورند و آزادانه در خیابان ها زندگی می کنند و فضول های احمق بی سوادی چون تو بر آن ها حکومت نمی کند که اگر می کرد آن ها هم امروز دچار ورشکستگی آبی و گازی و برقی بودند. این دلیلی است که آن ها در خانه های 20 متری ده سالی زندگی می کنند. 

احمق. عشایر ایرانی در چادر زندگی می کنند و سال هاست که زندگی عشایرشان برپاست و در همان چادرها ازدواج می کنند و می میرند. به عقل کم تو که نمی رسد. برایت می نویسم شاید دوباره تیری در تاریکی شد و ایرانی از شر شما بی سوادها راحت شد. در چادر عروسی می کنند و زندگی می کنند و می میرند، چون فرهنگ چادرنشینی دارند. فرهنگ چادر نشینی ابزار و اداوت خودش را دارد. این جا شهر است. فرهنگش متفاوت است. آدم هایش هم متفاوت فکر می کنند. همه که نمی توانند ما تو احمقانه حرف بزنند. 

یک نصیحت هموطنانه. حرف زدن بلد نیستی. حرف نزدن که بلدی. خاموش باش و ایران و ایرانی را بی زحمت وجود خودت بگذار. 

از دکتر حسابی تا کاترین شکدم

 در میان مثل های زبان فارسی، مثلی وجود دارد که گویای نکته ایی در این باب است که اگر کسی چیزی در چنته دارد و می خواهد رو کند، همان اول رو می کند و تمام. در غیر این صورت خبری نیست که نیست. آن مثل این است: اگر شامی هم می بود، سر شب بود. 

خبر مصاحبه اخیر #ایران_اینترنشنال با #کاترین_پرز_شکدم و گزیده حرف هایی که زده است را می خواندم و می خندیدم. اگر می پرسید به چه چیزی. به این که کاترین شکدم شده است نسخه ایی به روز رسانی شده از #دکتر_حسابی. می پرسید چگونه: خیلی خلاصه در قالب این جک بگویم که می گویند: دکتر حسابی چهار سال در #آکسفورد درس خواند و پسرش چهل سال خاطره تعریف می کرد. 

حالا این مصاحبه اخیر و آن حرف ها و حرف های قبلی را که آدم کنار هم یا روی هم بگذارد، سر و تهش می شود چهل دقیقه دیدار و چهارصد مصاحبه!؟

برسد به دست ابوالفضل اقبالی زاده.

ذهن شما بیش از حد درگیر سکس است. خودتان را با همان خود ارضایی خلاص کنید. گویا در زمینه خلاص سازی خود از مشکل سکس دچار مشکل شده اید. پناه ببرید به  همان بیماری فراگیر در نزد جوانان و تا می توانید خودتان را ارضا کنید تا بتوانید به چیزهای دیگر هم فکر کنید و ببینید که در جامعه چه می گذرد. به لطف چرخش قدرت در دستان آدم هایی بی کفایت چون شما در این بیست سال گذشته آنقدر اوضاع اقتصادی خراب شده است که دیگر انتخاب خود ارضایی یک تفرج و تنوع است در موضوع سکس از بس که فقر اقتصادی مردمی را به فحشا کشانده است. در خیابان ها که راه می روید، لطف کنید بعد از یکی دو دست خود ارضایی مجلسی باشد که چشمانتان حقایق دیگری را هم ببیند.

 آنقدر ذهن تان درگیر سکس است که نمی دانید یا مانند همان همفکر فارس نیوز نویس تان که در پشت میز مشغول خود ارضایی بود، خودتان را به کوچه علی چپ می زنید و مثلا خبر ندارید که با یک وی پی ان ساده که به لطف آدم های کوتاه فکری چون شما بر روی هر گوشی و هر رایانه ایی پیدا می شود، می توان به سایت های زیادی سر زد و فیلم هایی با تنوع فراوان و کیفیت های بالا دید و نیازی نیست که جوان این مملکت در خیابان ها بچرخد و چشمش به دنبال بالا رفتن دامن کسی به کمک باد باشد که بیاید و خود ارضایی کند.

آقای اقبالی بعد از خواندن این یادداشت گلنار فراموش تان نشود. برای هر کس نه، برای شما دوست خوبی خواهد بود. انشالله.