حجاب 3

تنها راه حل مسئله حجاب در ایران امروز بیرون آوردن امر حجاب از مسئله ایی سیاسی که در آن استهاله قدرت ارباب قدرت نباشد و اربابان قدرت باور کنند که با آزادی پوشش باز هم آن ها در قدرت قرار دارند . یک جورهایی دادن تضمین است بیشتر تا مسئله ایی فقهی و شرعی . نگاه کنیم به سوریه . این نگاه موجز زیر پای فلسفه پردازان قدرت متکی بر دسته بندی شهروندان به درجه یک و درجه دو را به شدت خالی کرده است ، از این رو دست پیش را می گیرند تا پس نیفتند چرا که آن ها در پاسخ به یک سوال آنچنان درمانداند که از سوال دادن به آن طفره رفته اند و یک راست به حجاب گیر داداند . آن سوال هم این است : کدام اسلام ؟

اسلام عربستان سلفی یا سوری یا ترکی یا افغانی یا ایرانی ؟

علت اصلی گیردادن به حجاب از سوی حاکمیت در این روزها ، حرکت به روایت خودشان حقیرانه چهار دختر سوفیالورن دوست نیست ! پیش گیری از قدم رو به جلویی است که جامعه با به چالش کشیدن امری استهاله کننده برداشته است و آن هم این بار قدرتی که در درون خود دچار چند دستگی حادی است که مردم نشان داداند که آن را دیده اند با شعاری که در اعتراضات خیابانی سر داده اند : اصلاح طلب ، اصولگرا دیگه تموم ماجرا .

گمان می کنم باید به خاطر بسپاریم که تاریخ باز هم تکرار خواهد شد . تنها نزدیک به چهل سال گذشته است .

باز هم درباره حجاب 2

همیشه علتی وجود دارد که کاری انجام می شود و بر عکس . این مشکل تمام کسانی است که می خواهند و نمی توانند اما مزیتی است برای کسانی که می خواهند و می توانند . اما بدترین حالت این وسط آن جاست که کسانی نمی خواهند و نمی گذارند آن ها که می خواهند کاری را انجام دهند . این جاست که زور تعیین تکلیف می کند . چیزی شبیه به دولت که در برابر معنای فلسفی آزادی وجود دارد و می دانیم که این امر یک مزیت و یک ایراد اساسی است اما با این حال آدم ها از آن استقبال کرده اند و چیزی را به وجود آورداند به نام قانون که با وضع کردن یک قانون یک قید به پای آزادی اضافه می شود اما آدم ها این امر را واضع نظم می دانند و از آن به خوبی استقبال می کنند که با آن موافقم .

اما علت این نوشته خواندن خبری بود در سایت ها که اجرای طرحی برای حجاب را در نظر داشتند برای تشویق کودکان خردسال 5 تا 10 سال برای رعایت پوشش اسلامی و معروف به خوش حجابی و در میانه خبر ، خبر این بود که برای مقابله با دشمن طرحی چهل سال آزمایش شده را دوباره پیش کشیده اند . نتایج حاصل از آن در بالاشهرهای شهرهای ایران به چشم می آید که فرق چندانی با لندن سرد این روزها ندارد و هر کس آنگونه است که خود را خوش پوش می داند .

از وظایف قانون گذاران یک مملکت آن است که ماحصل تمام تلاش هایش با وضع قوانین این باشد که شهروندان آن مُلک احساس خوشایندی از خویش داشته باشند و که در صورتی غیر از این آنچه بر جای بماند عصیان است و اعتراض . این احساس خوشایند تنها مربوط به فرهنگ نیست . به گسترش عدالت ، آزادی های لازم ، رفاه اقتصادی و .... نیز بستگی دارد اما ماحصل درست عملکردن تمام این دستگاه ها ، احساس خوشایند مفتخر بودن به داشتن حق شهروندی یک کشور است که سالیانی است که نویسنده این وبلاگ چون بسیارانی دیگر از آن به دور است و خود را نزدیک به آن نمی بیند چرا که دستگاه حاکم واضع خواسته های شهروندانش نیست و فاصله هاست میان آن چه حاکم می خواهد و آن چه محکوم می خواهد .

باز هم درباره پوشش و حجاب

عرف هر چه که باشد یک باور عام است که معروف می شود و این وسط هر چیزی که بخواهد با بخشنامه و ضرب و زور به خورد خلایق داده شود از عرف تبدیل به مُنکر می شود و انکار آن هم از افراط در بخشیدن چهره ایی دیگر به یک موضوع است .

بحث چندین و چند ساله درباره حجاب ، دیگر تبدیل به معضلی شده است که حاکمیت با تمام قوای تبلیغی و قهری خود برای اثبات حقانیت آن به میدان آمده است اما باز هم با مواردی مواجه می شود که به لطف سیستم های ارتباط جمعی هر روز منتشر می شود در زیر حجاب اغیار نمی ماند .

موضوعی که با بخشنامه و ضرب و زور بخواهد تبدیل به یک باور و عرف شود شبیه به زنی است که بیش از حد بزک و دوزک کرده باشد که از شدت آرایش همه خلق آن را با انگشت به یکدیگر نشان بدهند و نتواند به سلامت از میان جمعی عبور کند و این شدت فشار برای وارد کردن حجاب به عرف جامعه به مانند همان بَزَک کردن یک زن است که امروز همه در مقابل آن شروع به جبهه گیری کرده اند و درباره آن طرحی را ارائه می کنند .

به نظر این وبلاگ حجاب و پوشش امری اختیاری است .