یک وبلاگی بود که من دوستش داشتم و اسمش این بود
دیگران و دیگرِ دیگران .
"دیگرِ دیگران" مرا یاد کتابی قدیمی از ناصرالدین صاحبالزمانی انداخت: "آنسوی چهرهها" که در زمان خود باید لحظهای تامل میکردی چه میگوید. دیگرِ دیگران شاید واژه بهتری باشد چون آن دیگری که در ما است، همواره ناآشناست و ناآشنا باقی خواهد ماند.
بعد از بسیار زمانی که می شود از دی ماه خونین 1404 به این سو به این وبلاگ سری نزدم. نشد که سر بزنم. اینترنت قطع بود و اینترنت نبود و در نبود...
"دیگرِ دیگران" مرا یاد کتابی قدیمی از ناصرالدین صاحبالزمانی انداخت: "آنسوی چهرهها" که در زمان خود باید لحظهای تامل میکردی چه میگوید. دیگرِ دیگران شاید واژه بهتری باشد چون آن دیگری که در ما است، همواره ناآشناست و ناآشنا باقی خواهد ماند.
پاسخ دادنحذف