۱۳۹۶ بهمن ۲۹, یکشنبه

بازهم برای نوشتن

بی حوصله ام و این بی حوصلگی کار دستم داده است و نمی توانم بیایم و برای خودم این جا را کیبردی کنم و وقتی نمی توانم دوز تس تس کردن کلیدهای کیبرد زیر انگشتانم کم می شود و حالم را خراب می کند . به همین علت ساده آمدم تا این ها را بنویسم .

شاید به قول سهراب سپهری فقید : هوای حوصله ابری است ..... و این گرفتگی ابر و باد و بارانش همین هاست . همین کلماتی که کیبردی می شود و باعث می شود که امشب و این لحظه احساس کنم کاری کرده ام با این که می دانم این وبلاگ خواننده ایی ندارد و من به سادگی از کنار این موضوع می گذرم برای بودن ، چرا که نوشتن اگر همه بودن نیست ، بخشی از بودن است .

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

برسد به دست قدیری ابیانه

بی زحمت هر که این ها را خواند، برساند به دست #قدیری_ابیانه. شما خودتان و فرزنداتان  در خانه ایی چند متری زندگی می کنید؟ یک عکس منتشر کنید. م...