۱۳۹۶ اسفند ۱۲, شنبه

درباره نماز جمعه

خواندن خبر جلوگیری از ورود کارگران فولاد به نماز جمعه برق سه فاز از مغزم پراند و ماندم که چه چیزی ، چه مصلحتی ، چه علتی و چه چیزی توانسته است امروز موجب شود تا از ورود کارگران به جایی جلوگیری که تصویر اتحاد در چهل سال گذشته بوده است . جایی که تاکید بر حضور در آن به عنوان امری واجب در همه جا ایراد شده است و همیشه تصویری از صفوف به هم پیوسته شان رسانه ایی می شد تا خاری در چشم دیگرانی خارج از این مرزها باشند .

سوال نه اما جواب این جاست : همه جواب را می دانند و به شدت مشغول پاک کردن صورت مسئله ایی هستند که همه آن را می دانند اما این میان کسی نیست که به امر احقاق حقوق کاگران و مستضعفین مشغول شود . بنیاد مستضعفان به قول خانم کاندولیزا رایس : this is a joke.

نماز جمعه میعادگاه بود و امروز تبدیل به یک دورهمی شده است که در آن مسائل جهانی به دلیل باخت داخلی مطرح می شود . نماز جمعه جایی بود که در آن جمع می شدند تا پیوندی را نشان دهند که با مشت های گره کرده دهان یاوه گویانی در آن سوی آب ها نشانه رفته است . امروز اما آن مشت ها دست چین می شود و همه این شایستگی را ندارند که به دهان استکبار جهانی مشت بزند و شخص باید از خود باشد  نه نخودی .

نماز جمعه سنگری بود برای فتح اما امروز تپه ایی شده است برای بالا رفتن و پایین آمدن . نماز جمعه جایی بود که وزنه هایی بر آن بودند که وزنشان اضافه وزن نبود و هر چه بود از مردمی بودنشان بود . وزنی که از گویایی دردها کسب شده بود و نه آب پاشیدن بر دردها . نماز جمعه جایی بود برای بودن و نه نبودن .

با طرح این دسته بندی ها درباره نماز جمعه شاخص حضور امامان قابل تفکیک است و عدم حضورشان گویاتر . با این همه آرزوی این وبلاگ این است که میان این جماعت کسی پیدا شود که بداند آن بالا برای چه رفته است و رفته است تا چه کند و بداند که بودن در آن بالا دیدن و شنیدن است و کَر و لال بودن برای بعضی موارد .

شاید به قول مهدی اخوان فقید :

کاوه ایی دیگر نمی آید امید
کاشکی اسکندری پیدا شود .

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

رجل سیاسی و یک بازی جدید

امروز در راهروهای مجلس صحبت  از طرحی است که در آن برای چندمین بار بحث حضور زنان در منصب ریاست جمهوری به بحث گذاشته شد و طی ان قرار است برر...